မောင် မျှော် မှန်း တဲ့ ရွှေ ပြည် တော်။။

အတိတ် စခမ်း ကို လည်း စိတ် မှန်း နှင့် မလွမ်း လို တော့ ပါ။ တရိပ် ရိပ် ပြေးတဲ့၊ တိတ်,တဆိတ်က လေး မြင် လိုက် ရ၊ အရိပ် လို ဘဲ လင်း တဲ့ အခါ ပေါ်၊ မှောင် မိုက်,တဲ့ အ ခါ ဘယ် ဝယ် မသိ၊ ရှိတော့ ရှိ,တယ်၊ လည် ဆယ် တာ များ ပြီ မို့၊ ဘာ မထီ,အာ ဇာ နည် စိတ် မွေး၊ မွေး ရာ ပါ ဇာ တိ၊ ပကတိ သူ ရဲ ကောင်း၊ မောင်း ပြန် ကို ဗြောင်း ဆန် အောင်၊ တ သောင်း မှာ တ,ယောက်၊ တ သိန်း မှာ တ ဆယ်၊ တသန်း ဝယ် ရာ စု၊ တ အိုး စား ငါး ယောက် ရယ်၊ တ ဆယ် ပါ တ စိတ်၊ တ,ကျိတ်နှင့်တို့ဖွဲ့၊ သုံး ကျိပ် သော ရဲ ဘော် အာ,ဇာ နည်၊ ရဲ သော် မ သေ ၊ သေ သော် ငရဲ မ လား တဲ့။ စွန့် ဝံ့ သူ လူ ခပင်း တို့ ကို လ၊ မူ မကွဲ တူ တူ ပါ ဘဲ လို့၊ ဟေ့ ငါ ပြော မယ်၊ တ ကယ် ပြည် ချစ် သား၊ ပြည့် စစ်သား ဆို ရင်၊ အ ရင် ရှင်း ရ မှာ ကား၊ အ,ရှေ့ မြောက် က ပြည့် ဝင် ပေါက်၊ သ ဘောက် မ သား တွေ ကို ၊ အ,ရှင် မ ထား နှင့်။ ကုလားမင်းသား စရကား၊ [နံ ပါတ် ၁၄ ဘတ်စ်ကား ပေါ် မှာ ရေး ပါ သည်။ ]